Jerrie ณ หมู่นกกระเต็น

เมื่อช่วงวันหยุดเข้าพรรษาที่ผ่านมา เหล่ากระเต็นได้ไปเที่ยวสารคาม ขอนแก่น หนองคาย กันมาคับ ... บรรยากาศการเที่ยวก็สนุกสนานเฮฮาตามประสากระเต็นนั่นแหละ ... แต่ที่ประทับใจจนต้องเอามาเล่าสู่กันฟัง ก็คงจะเป็นที่พักในจังหวัดขอนแก่นนี่ล่ะคับ

 

เป็นที่พักธรรมดาๆ ราคาไม่แพง ออกแนวบ้านๆ ... ห้องที่ป๋มพัก ฝักฉีดชำระมันเสีย คือมันค้างทำให้น้ำฉีดออกมาตลอดเวลา ป๋มต้องปิดวาล์วน้ำเล็กๆ ต้นสายของมันเอาไว้ ซึ่งการทำแบบนั้นก็ทำให้น้ำไม่ไหลเข้าชักโครกด้วย ... คืนแรกเข้าพักค่อนข้างดึก เลยมาแจ้งเค้าตอนที่กำลังจะออกไปข้างนอกกันวันรุ่งขึ้น ... ป๋มเจอตาลุงดูเอ๋อๆคนหนึ่งยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ ...

 

ป๋ม : จะแจ้งว่า ฝักฉีดในห้องน้ำเสียค่ะ มันค้างน้ำไหลตลอดเวลา อยากให้ส่งคนไปซ่อมหน่อยนะ

 

ลุง : เอ่อ ... มันเป็นยังไงนะคับ

 

ป๋ม : คือ มันค้างค่ะ น้ำมันไหลออกมาตลอดเวลา ต้องปิดวาล์วน้ำด้านล่าง น้ำมันถึงจะหยุด

 

ลุง : เอ่อ ... แสดงว่าเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยคับ

 

(((ป๋ม ผงะถอยหลังมาครึ่งก้าว ด้วยความงุนงง ในคำตอบ)))

 

ป๋ม : คือ มันเสียไงคะ น้ำมันไหลตลอดเวลาไง แต่ตอนนี้หมุนวาล์วปิดไว้ มันก็เลยไม่ไหล

 

ลุง : เอ่อ ... แล้วตอนนี้น้ำมันยังไหลอยู่หรือป่าวคับ

 

ป๋ม : ตอนนี้ไม่ไหลค่ะ เพราะปิดวาล์วอยู่ไงคะ

 

ลุง : อ่อ ... แสดงว่าเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยครับ?

 

(((ป๋มผงะถอยหลังอีก 2 ก้าว คราวนี้เอามือทาบหน้าอกด้วย คุณพระช่วย นี่กุจะต้องอธิบายวนแบบนี้อีกกี่รอบ ....กุอยากทำร้ายคนแก่!!!)))

 

ทันใดนั้น ก็มีแม่บ้านชาวต่างชาติ (ไม่แน่ใจว่าชาติไหน แต่เป็นประเทศเพื่อนบ้านแน่นอน) ก็เข้ามาช่วยชีวิตป๋มไว้ ด้วยการอธิบายให้ลุงคนนั้นฟังว่า ฝักฉีดห้องนี้เสียหลายวันแล้ว ต้องซ่อม เค้ารู้ตั้งนานแล้ว

 

(((รู้นานแล้วว่ามันเสีย ... แล้วไมไม่ซ่อมก่อนเอาห้องให้ลูกค้านอนวะ???)))

 

ป๋มจากมาด้วยความโล่งใจ พร้อมนึกด่าเจ้าของที่พัก ว่าทำไมต้องจ้างตาลุงซื่อบื้อแบบนี้มาทำงานก็ไม่รู้ ... จนขึ้นมาบนรถเจอพี่เอ๋ ซึ่งได้ถามป๋มด้วยความร่าเริงว่า ...

 

พี่เอ๋ : พี่บ่าวเห็นผู้ชายแก่ๆ ตัวดำๆ คนนั้นป่ะ นั่นแหละเจ้าของที่พักอันนี้ เค้าเป็นคนที่เล่นกีต้าร์เก่งมากๆ อาร์ตมาก แบบเป็นศิลปินมากๆ เลย

 

ป๋มมองตามที่พี่เอ๋ชี้ แล้วก็พบว่า .... มีผู้ชายแก่ๆ ตัวดำๆ ยืนอยู่เพียงคนเดียว นั่นก็คือตาลุงคนนั้นนั่นเอง!!!

 

โอ้วววววว มายก้อดดดดดดดดด ป๋มเพิ่งเข้าใจว่าคุยกับคนที่ "อาร์ต" มากๆ มันเป็นแบบนี้นี่เอง 55555

 

และนี่ก็คือรถของคุณลุงคนนั้นคับ

 

 

เห็นมั้ยคับ ... คนธรรมดาคงไม่สามารถขับรถแบบนี้ได้จริงๆ 55555

 

คิก คิก

 

ป.ล. ขากลับกรุงเทพ ขับรถพา Pendy วิ่งอ้อมขึ้นเขาบนถนนเส้นมาม่า ผ่านอุทธยานแห่งชาติน้ำหนาว ผลก็คือ เมารถกันทั้งคู่ แถมด้วยแหม่มนั่งบอกว่าเกลียดพี่ตลอดทางที่พามาทางนี้ ... มีแวะจอดรถลงไปอ้วกด้วย ป๋มเป็นคนขับรถเองยังเมารถตัวเองเลย ดังนั้นจึงพิสูจน์ได้ว่า ทฤษฎีที่บอกว่าขับรถเองจะไม่เมารถนั้น ใช้ไม่ได้ผลกับป๋มคับ 5555

 

 

 

 

 

ป.ล.สุดท้าย ขอบคุณกระเต็น ที่มีแต่เรื่องดีดีให้กัน ไปเที่ยวคราวนี้ "คุ้ม" มาก ...​แล้วไปกันอีกน๊า รักทุกคนเลย อิอิ